Jan Vergoor is goed genaaid. Hij zag op de site van Omroep Brabant iets over een Green Card loterij. Daar konde op klikken en meedoen. Jan kijkt altijd naar Omroep Brabant, de bron voor betrouwbaar nieuws. Dus een loterij waar ze op de site van Omroep Brabant reclame veur maken, dat zit wel snor. Via de banner kwam-ie terecht op de uiterst betrouwbare site van usafis.org. Daar werd Jan nog eens verzekerd dat meedoen met de loterij gratis was:Het is gratis. Het kost niets om mee te doen aan de jaarlijkse 'groene kaart' loterij
Gratis, dè is Jan zijn ding. Een greencard (zie film met Gerard Depardieu met zelfde naam) is nodig om in Amerika te mogen werken. En als je niet komt werken, meude er doar nie in. Opgewonden door de kans om eindelijk aan het vaast werruk te komen, in Amerika nog wel, het land van zijn oude liefde (nou ja een van zijn oude liefdes) ging Jan snel naar het gemeentehuis om een paspoort te bestellen. Kassa, een tientje voor de fotograaf. Kassa, vijftig euro voor de geminte. Weer thuis vulde Jan snel het formulier in. Verdikkeme nog eens aan toe, er moest een creditcardnummer ingevuld worden. Vast alleen maar om te controleren of je boven de 18 bent. Dat zie je bij websites voor volwassenen ook altijd. Ben je boven de 18 willen ze weten, anders laten we alleen kinderporno (=voor kinderen) zien.
Jan is niet heel erg kredietwaardig (op zijn Tilburgs: aaltij tot zunne nek toe, zie foto, in ut róód) en heeft dus geen credit card. Maar via een slinkse omweg lukte het toch. Jan werd lid van de ANWB, en dan krède meepesaant ook een creditcard, wies Sjef te vertellen. Kassa, zestien en een halve euro voor de ANWB. Jan moest veul bellen om alles wel snel geregeld te krijgen. Het moest snel, dus mobiel, want anders moessie wir nor de gang lopen. Kassa, veel tikken voor de KPN (of de PTT zoals Jan stug blijft volhouden). Nummer invullen en meedoen.
Wè nou, dacht Jan. Een abonnement selecteren? Het goedkoopste dan maar. Kassa, honderd dollar voor de usafis. En wat leest Jan vervolgens? Dat één op de zeventig méénsen maar een groene kaart wint. Da's nog slechter dan bij de postcode loterij! (Red. Sjeng Verhulst: nou, bij de postcodeloterij heb ik, al mijn winsystemen ten spijt, nog NOOIT een groene kaart gewonnen)
Jan is dus voor deze gratis loterij inmiddels bijna tweehonderd euro lichter. Dat gaat de casemanager van de schuldsanering (hiet ook Kees, de's gemak) niet gaaf vinden. Tot overmaat van ramp blijkt dat als je dezelfde aanvraag doet via de site van het amerikaanse ministerie van buitenlandse zaken het echt free of charge is. Nondeju!
Bedankt Omroep Brabant voor die fijne advertentie...
