Tilburg Zeikt: nieuws kan leuker EN beter. Echt wel.
Home | Archief | Artikelen | Rubrieken | Zoek | Links | Over TilburgZeikt.com
Home : oktober 2005 : 2005-10-21 2005-10-20 «  » 2005-10-24

Doe eens bellen met de Rabobank.

Er moet mij iets van het hart. En ik heb wat commentaar gehad over mijn Tilburgs accent (dat past toch niet bij zo’n charmante dame als jij, Chantal?) dus probeer ik het op mijn beste Nederlands. Ik werk zelf al zo’n 11 jaar in een callcenter, maar iedere keer als ik naar mijn eigen Rabobank wil bellen, zakt mijn broek (of minirok) af. Ook daar hebben ze een callcenter, waar altijd buitengewoon vriendelijk de telefoon wordt opgenomen. Dat moet ik toegeven, etiquette kennen ze wel.

Het probleem is alleen dat die grietjes die doar oan de telefoon zitten, verder weinig verstand van zaken hebben. Kijk, ik weet hoe dat kan gaan. In het begin is het moelluk, je moet veel leren en fouten zijn menselijk. Dus gaf ik mijn bank het voordeel van de twijfel. Mar nou, na 4 keer bellen ben ik er klaar mee. De eerste keer werd ik doorverbonden, terwijl ik de telefoniste nog hoorde zeggen; “kut, nou gaat het weer fout”. Kan ik wel om lachen. Telefonistestress. Lees verder >>

Koneklijke Harry-bank: goudeerlijk.

Naar aanleiding van de klachten van Chantal over de Rabobank hierbij een toelichting van ons Juridisch/Financieel-genie Sjef Leijten.

De Rabobank is best wel een qutbank. Maar ja, wat wil je: een boerenleenbank. Vroegaah, toen de helft van ons nog agrarisch aanklooide, was het een goede bank. Vur de aanschaf van een varken of een koe klopte ge bij de Boerenleenbank aan. Welnu, nu werkt de helft van Tilburg bij d'n Interpolis of d'n Fuji. Alsof dat geen qutwerk is. Die boeren van vroegah hebben hun land verkocht (daar staat nu de Reeshof op) en zijn nu miljonair geworden. Die Rabobank denkt nu ook hele sjieke dingen te kunnen: vermogensbeheer. Die boeren hadden ze namelijk als klant. Maor, de kunnen ze nie. Ze kunnen nie eens u fatsoenlijk te woord staan, laat staan dat ze uw miljoentje moeten gaan beleggen.

Daarom beveelt Sjef de Harry-bank aan. De contactpersoon van Sjef is junior-senior conductant Rooie Henk. Titels zeggen helemaal niets, maar Henk weet wel waar die over praat. Hij is namelijk ook sportschoolhouder en cafebaas. Verder heeft ie het kleinste strafblad van alle Harry-bank medewerkers. Klant worden bij de Harry-bank? Volgens de site gaat dat heel gemakkelijk: ,,Iedereen bij wie de ergernis met de oplichting en rariteiten der resterende banken uit de nek komt gutsen is welkom bij de Harrybank. Mail hier uw adres en financiele situatie van hoeveel geld u heeft en wat voor eigendommen en onze mensen komen uw opzoeken....''

Polly 25 jaar.

Café Polly Maggoo, op de Korte Heuvel, bestaat in oktober 25 jaar. De redactie van TilburgZeikt is er in die 25 jaar regelmatig binnengestapt. Doorgaans om er enkele uren later weer in kennelijke staat naar buiten te waggelen.

In die 25 jaar zijn verschillende bardames zijn door de redactie afgewerkt. Nog meer dames zijn voor de bar opgepikt. Relaties ontstonden in Polly en relaties gingen er kapot. Vaak omdat er een nieuwe relatie ontstond terwijl de oude nog niet over was maar die om de een of andere reden een avond niet mee kon. En laat op de avond kon je je, met je nieuwe verovering of een toevallige ex, terugtrekken in een donker hoekje om de binnenkant van elkaars mond eens aan een grondig onderzoek te onderwerpen. Of, bij voldoende drankconsumptie, staand midden in het cafe, half liggend op het biljart of tussen een stapel op de grond gevallen jassen.

Berucht is in dit geval het groepsbekken wat tijdens carnaval nog wel eens uit de hand liep. Een hele kluwe aan dames en heren die massaal met elkaar aan het snavelen waren. Voor veel dames een eerste sapphische ervaring, voor de redactieleden een behoedzaam manouvreerwerkje om toch vooral de tong alleen te laten worstelen met een vrouwelijke tegenhanger.

Rare Polly vogels.

Een heel scala aan rare vogels is er in die 25 jaar de revu gepasseerd. Nog raarder dan de TilburgZeikt redactie ja!

Zo was er de journalist met het Herman van Veen kapsel, die bij een Duvel altijd bereid was te vertellen dat ie met iets groots bezig was. Wat precies mocht nooit genoemd worden. Na meer consumpties verlegde hij zijn aandacht immer naar de vrouwelijke clientele in de hoop wat jonge studentes journalistiek te kunnen verschalken die hij van nuttige inzichten en aandacht kon voorzien. Op zondagmiddag zag de redactie, nakaterend op het terras, hem dan wel eens besmuikt langs komen schuifelen met zijn eigen vrouw, later inclusief kinders. Heel erg mallebabbe allemaal. Lees verder >>

Polly in de verbouwing.

Dan zijn er in die 25 jaar uiteraard nog een aantal verbouwingen gepleegd. Polly was eerst een klein knus café dat ophield bij de muur waar de deur naar boven zit. En aan de rechter kant, waar nu de dj zit heeft de redactie regelmatig zitten kleien, staan zeiken of boven de pot gehangen. Dat moet voor zo'n DJ toch ook een nare gewaarwording zijn. Als je jezelf realiseert dat je in feite staat te draaien in de antieke stront van zatte cafegangers...

Er was geen officiele dansvloer maar die ontstond vanzelf gedurende de avond bij voldoende danswilligen. En er waren altijd wel mensen te vinden die tegen elkaar aan wilden schuren. Toen kwam er een verbouing en werden de wc's een stuk naar achteren verplaatst. Op de plek waar eens de wc's zaten kwam een smalle onderdoorgang met een extra barretje. Een barretje wat voor sommige sujetten, van een niet nader te noemen studentensocieteit op de Spoorlaan, af en toe uitgekozen werd om eens tegenaan te zeiken als de iets te dikke heren in rugby/hocky truien te lam waren om een paar meter extra te lopen. Lachen man. Boze tongen beweren dat de Acteur hiervan tijdens een carnavalszondag de aanstichter is geweest.

Later volgde een verdere uitbouw en werden de wc's wederom verplaats. Deze keer gingen ze de linkermuur in. De plek waar de wc's weggehaald werden werd omgetimmerd tot De Achterbar. Deze nieuwe lokatie voor de toiletten was niet zo gunstig. Waarschijnlijk staan en hangen ze precies op een breuklijn. Want heel erg vaak kwam het voor dat je de toiletruimte binnen kwam en dat je bij de deur al in een plas stapte. Lees verder >>

Polly's barpersoneel.

En zo zijn we aanbeland bij het personeel. En het aanname en ontslag beleid. Zo zijn er aantal mensen de laan uit gestuurd met standaarexcuus "Je hebt met vingers in de kassa gezet!" Het lijkt TilburgZeikt nogal voor de hand liggen dat je als barman of barvrouw met je vingers in de kassa zit. Als je het bier immers gratis weggeeft of het geld wat je voor het bier krijgt in je eigen zak steekt wordt de kroegbaas daar ook niet vrolijk van. We gaan er dus vanuit dat Stef bedoelde dat de personen in kwestie niet met de vingers in de kassa zaten om er geld in te stoppen of om wisselgeld eruit te halen maar om hun eigen salaris aan te vullen. Van één persoon is in ieder geval bij de redactie bekend dat hij zijn voorliefde voor Columbiaans Marcheerpoeder bekostigde met enkele grepen in de kassa.

Daarom zijn de camera's uiteindelijk ook in Polly verschenen. Niet omdat er zovaak gevochten werd. Dat gebeurde bijna nooit. Tenzij de Acteur er was. De eerste camera was ook op de kassa gericht. Niet op de rest van het café. Een andere reden om iemand te ontslaan zou kunnen zijn als je als bardame zelf meer drinkt dan de gasten aan de andere kant van de bar. Toch volgde daarvoor geen ontslag. Wel toen een jaloers ex-vriendje voor de zoveelste keer alle ramen ingooide. Verder mocht er nog iemand vertrekken omdat na sluitingstijd de dochter van Stef verwend werd op het biljart en Stef toen zelf ongelukkigerwijs binnenkwam.

De Schot die de eetcafé keuken goed vormgegeven had mocht vertrekken nadat er een kleine onenigheid was ontstaan omtrent de bezoldiging, waarop volgens goed Schots gebruik de hele keuken kort en klein geslagen werd. Buiten ontslag leverde dat ook een permanent Polly verbod op. Jamaar jamaar, diegene die de dochter van Stef lag te verwennen was toch ook een Schot? Klopt, dat was dezelfde. Twee keer ontslagen dus. Hoe dat precies zit zou je aan Stef kunnen vragen. Als je bijvoorbeeld vindt dat zijn goede humeur nu wel lang genoeg geduurd heeft. Lees verder >>

De koffer in met Polly.

Een ander voordeel aan de bezoeksters van Polly was, volgens de TilburgZeikt redactie in ieder geval, het hoge aantal gestoorde wijven. Dat waren dames met issue's. Onzekerheid over hun uiterlijk, hun karakter, hun te dikke of te dunne billen, te grote of te kleine borsten. Ze vonden zichzelf te goedgelovig of juist te cinisch, te gretig of te afwachtend. Noem maar een complex en er was in Polly een dame te vinden die er last van had. En een beetje aandacht van Cor, Jan, Sjeng of Sjef was veelal genoeg om enig complex als sneeuw voor de zon kortstondig te doen verdwijnen.

Als beloning stond er veelal een nacht vol hete, wilde sex in het verschiet. Het waren tenslotte allemaal studentes of ex-studentes. En dan ben je geen sloerie of del of sletje als je meteen de eerste avond met iemand de koffer in duikt. Dan luister je naar je eigen behoeftes, dan ben je geemancipeerd. Dan eis je, heel feministisch zelfs, het recht op om ook sex te hebben als je er zin in hebt. En na de onherroepelijke breuk moest zo'n dame getroost worden. Door iemand anders natuurlijk. En zo schoven veel gestoorde wijven en al het andere damesspul tussen Cor, jan, Sjeng en Sjef heen en weer. Lees verder >>

Pollyspecial: Lowie

De redactie kreeg dit stukje gemaild over Rockin' Louis (spreek uit: Rokking Lowie)

Grijze colbert, haar, wenkbrouwen. Bierbuik.
Komt gehelmd aankarren met zijn Zundapp.
Lowie parkeert voor de deur. Hij wel.
Een kroegbeest pur sang. Afgelopen.
Geen edel gerstenat voor Lowie.
Bier of leven zei de dokter.
Tegen ieders verwachting,
Lowie bestelt een cola.
Ook geen Zundapp meer.
Die moest in brand.

Oude man pesten,
Wat een held.
Vrienden lappen.
De helm in de boom.
Lowie krijgt een snorfiets.
Stropdas achterover de schouder.
Lachend en bulderend weer naar huis.
Elvis leeft en zingt bij Lowie op zolder.

2005-10-20 «  » 2005-10-24