Een britse film met James Nesbitt (ge wit wel, die gast van Cold Feet)Hoofdpersoon is een 10-jarig engels kereltje dat om de haverklap heiligen ziet (inclusief aureooltjes) en er ook nog mee praat. En toen kreeg hij 300.000 Pond in een sporttas op zijn hut geworpen. Hij wil het aan de armen geven; zijn broer (13) vindt dat-ie in ieder geval er niets over moet zeggen, want anders pakt de belasting meteen 40% af en dat is vrijwel alles... Echt goed rekenen kunnen ze niet, en ze weten duidelijk ook niks over trustfunds op de Kanaaleilanden. Dan hoef je helemaal geen belasting te betalen, of 40 euro per jaar of zo.
Het weggeven moet snel gebeuren want de film speelt net voor kerst en dan gaan de Britten overschakelen op .... de euro. Had ik al gezegd dat het pure (dure) science fiction was?
In de film wordt regelmatig gemeld dat na de omwisseldag je helemaal NIKS meer aan je ponden hebt. Blijkbaar kun je in Engeland niet nog 10 jaar lang bij de Centrale Bank terecht om je oude flappen om te wisselen. In Nederland kan dat wel, maar alleen bij agentschappen van DNB in Amsterdam, Eindhoven, Hoogeveen en Wassenaar, maar weer niet bij kantoor Frederiksplein, waar ze vroeger ook al het goud bewaarden, je weet wel.
Ook in Engeland moeten echter verdachte transacties (dus iemand met heel veel kleine coupures, gekreukte of gevouwen of opgerolde biljetten, in een sporttas, in een skaileren tas van een plestiek koei of een schoenendoos) gemeld worden, dus er staan lange rijen bij de banken van mensen die kleine hoevelheden omwisselen.... Wij professionele witwassers noemen die mensen smurfen, omdat het totaalbedrag in kleine bedragen gesmurft wordt.
Maar gelukkig, het oudere broertje weet een list. Eerst de ponden omwisselen in US-Dollars en later op je gemak in euri's... want in Engeland malen de GWK's helegaar nergens om! De pa van de kereltjes was niet verder gekomen dan "we steken alles in de fik om die lui die bij ons hebben ingebroken terug te pakken". Had ik al gezegd dat het een britse film was?
Kortom: een onderhoudende film, zeker 5 euro waard, fiscaaljuridisch gezien niet helemaal kloppend.
Vanaf morgen te zien in Eindhoven (Rembrandt) waar er waarschijnlijk twee en een halve pèèrdekop naar toe gaat zodat ie vanaf volgende week in de Cinecitta in ons èège Tilburg te zien is. Over een half jaar voordelig te bekijken in de doe-maar-alsof bioscoop van Tilburg, de filmfoyer. Als het tenminste geen gay-cinema week is (ongeveer eens in de drie weken).